5. هلند
ژان دو هوسدِن
پزشك و منجم فلاندري (وفات: سال 1401).
استاد هنر و طب. از سال 1363 پزشك لويي دوم بد (كنت فلاندر 1346ـ1384)؛ سپس، پزشك فيليپ جسور1 (دوك بورگوندي 1363ـ1404) بود. وي در سال 1384 در سنت اومر از شهود وصيت لويي بد بود. كانن كليساي سن دوناتيِن در بروژ، كانن كُرتْرَي، رئيس كليساي نوتردام در بروژ (1383) بود.
وي به تحصيل نجوم پرداخت و كرهاي ساخت كه در آن حركات ستارگان (و سيارات؟) نمايش داده ميشد. در بيستم فوريهٴ 1401 در بروژ درگذشت و در كليساي نوتردام به خاك سپرده شد. برروي گورش لوحهٴ برنجيني با يك كتيبهٴ مفصل نصب شده است.
6. آلمان
لانگنشتاين
هاينريش فون لانگنشتاين رياضيدان، منجم، فيلسوف و مصلح آلماني (وفات: سال 1397).
مندرجات: 1) زندگي؛ 2) هاينريش فُونهِسِن كوچك؛ 3) آثار لانگنشتاين؛ 4) فلسفه؛
5) رياضيات؛ 6) نجوم؛ 7) فيزيك؛ 8) كيمياگري؛ 9) زيستشناسي؛ 10) طب؛ 11) عرفان؛
12) اصلاح ديني؛ 13) اقتصاد؛ 14) تحصيل زبان عبري.
1. زندگي. هاينريش (هايمبوخ) اهل هسن عليا در سال 1325 (يا 1340؟) در هاينبوخ، لانگنشتاين نزديك ماربورگ زاده شد. احتمالاً از خانداني اشرافي، ولي مسلماً بسيار فقير بود.
در سال 1363 در پاريس به تدريس و تحصيل اشتغال داشت، در سال 1375 ليسانس و سال بعد دكتر در الهيات شد؛ عضو دانشگاه سوربن و پيش از سال 1381 معاون آن بود. مشكلات سياسي ناشي از شقاق بزرگ در سال 1383 او را ناچار به ترك پاريس ساخت. چون هوادار اوربانوس ششم، پاپ رومي بود و خود را روياروي شاه فرانسه ميديد كه از پاپ آوينيون حمايت ميكرد. او همراه با ساير آلمانيها به آلمان بازگشت تا دانشگاه تازهاي تأسيس كند. يك چند، در صومعهٴ سيسترسيني اِبِرباخ2 اقامت گزيد، در حاليكه خود در شمار رهبانان نبود. آنگاه، همراه با هاينريش فُون اويتا و گرهارد فون كالكار راهي وين شد. وي از بنيانگذاران دانشگاه وين بود؛ صرف نظر از خدماتش در مقام معلم و مشاور مهيندوك آلبرشت سوم (فرمانروايي